تحقیق درباره آسیب شناسی در رشته های ورزشی خاص

گروه سایر گروه های فنی مهندسی

توضیحات :

آسیب شناسی در رشته های ورزشی خاص

فوتبال

شایعترین آسیبهای ورزشی در رشته فوتبال كدامند؟

هر رشته ورزشی نمای ویژه ای از آسیبها را نشان می دهد . اكثریت آسیبهای فوتبالیستها شالم آسیبهای نسج نرم ( تاندون و عضله ) و مفصلی هستند. كوفتگیها، پیچ خوردگیها( بویژه درمچ پا) و كشیدگی های عضلانی 75% كل آسیبها را شامل می شوند . ایین آسیبها غالبا در اندام تحتانی رخ می دهند، كه تقریبا 60% یا بیشتر از كل آسیبهای فوتبال را شامل میشوند . مفاصلی كه اغلب اوقات درگیر می شوند زانو و مچ پا هستند . البته ورزش فوتبال مصون از آسیبهای تنه .سر و اندام فوقانی نیست. آسیب كمر ممكن است در مقایسه با آسیب عضلانی اندام تحتانی بیشتر به دور ماندن ورزشكار از صحنه رقابتها منتهی شود آسیب صورت می تواند در اثر برخورد آرنج یا سر بازیكن حریف در نبردهای هوایی عاض شود. ضربه مغزی در مورد آخر یك خطر محسوب می شود. برخی آسیبها باعث بروز تغییراتی در قوانین باز ی اجرای آنها توسط داور شده اند. از آن جمله استفاده از آرنجها در لیگ فوتبال انگلیسی ( فصل 1994) و تكل از پشت در جام جهانی 1994) ممنوع اعلام گردیدند.

آسیبهای فوتبال از نظر علت پدید آورنده به چند دسته تقسیم می شوند؟

آسیبها ی مستقیم : از آنجا كه فوتبال یك ورزش پر برخورد است ، غالب اوقات ضربة مستقیم به فوتبالیستها اصابت می كند . مثلا در طی تكل بازیكن حریف یا در اثر تصادم با یك بازیكن دیگر. این ضربات به آسیبهای كوفتگی ( پارگی عروق خونی داخل نسوج نرم كه به تشكیل هماتوم می انجامد) یا شكستگیهای استخوان منتهی می شوند.

آسیبهای غیر مستقیم : این آسیبها از نیروهایی كه در یك ساختار عضلانی اسكلتی در طی فعالیت ایجاد می شوند، ناشی می گردند. آسیب ممكن است در عضلات تاندونها، رباطها ، مفاصل و استخوانها مشاهده شود. این نوع از آسیب غالبا در ابتدا یا انتهای بازی و به خاطر گرم نكردن به میزان كافی ، انعطاف پذیری ضعیف یا خستگی عارض می گردد.

آسیبهای ناشی از استعمال مفرط (Overuse Injuries) : در اثر حركات مستمر یا مكرر یا در نتیجه قرار گرفتن عضو در معرض فشارهایی زیاد پدید می آیند . این آسیبها در اثر خطاهای تمرینی شامل گرم كردن ناكافی ، برنامه های تمرینی بسیار شدید ، افزایش ناگهانی در مدت تناوب یا شدت تمرین وباز پروری ناكافی آسیب قبلی هستند. ناهنجاری های بیومكانیكی شامل یكسان نبودن طول پاها، عدم انعطاف پذیری نسج نرم ، قرار گیری اندام در وضعیت بیومكانیكی نامناسب و سفتی مفصل میباشند . مشكلات كفش عبارت از عدم قابلیت مناسب در استهلاك نیروی وارده ، محافظت ناكافی یا سایز نامناسب آن

کلمات کلیدی : تحقیق درباره آسیب شناسی در رشته های ورزشی خاص;تحقیق آسیب شناسی در رشته های ورزشی خاص;مقاله درباره آسیب شناسی در رشته های ورزشی خاص;تحقیق درباره آسیب شناسی در رشته های ورزشی ;تحقیق درباره رشته های ورزشی خاص;تحقیق درباره آسیب شناسی ; آسیب شناسی در رشته های ورزشی خاص; آسیب شناسی

تحقیق درباره آسیب شناسی در رشته های ورزشی خاص